Arjan Witte: “Ik weet nog steeds niet precies waarom het dicht moest”
Aan het eind van het jaar blikt 3VOOR12 traditioneel terug op een aantal zaken waarover het laatste woord nog niet gezegd is. Vandaag: de sluiting van EMI Publishing.
Een van de grootste mysteries van de muziekindustrie in 2010: de plotselinge sluiting van EMI Publishing Nederland. Dat major label EMI in zwaar weer verkeert is algemeen bekend, maar dat uitgerekend bij de uitgeverstak de deur op slot ging, was voor velen een verrassing. Ook voor Arjan Witte, die aan het hoofd stond van deze gezonde tak. “Op 28 mei moest ik samen met alle andere directeuren plotseling naar Londen komen”, vertelt Witte, die bijna 25 jaar leiding gaf aan de Nederlandse vestiging. “Daar werd bekend gemaakt dat Nederland en België gesloten werden, en dat de zaken vanaf dat moment vanuit Engeland afgehandeld zouden worden. Ik weet nog steeds niet precies waarom het dicht moest.”
Het gaat al jaren slecht met EMI, maar de Nederlandse afdeling lijkt daarop een uitzondering, zowel de platenmaatschappij als de uitgever. Met artiesten als Guus Meeuwis, Trijntje Oosterhuis en Anouk in de catalogus doet EMI het goed op de lokale markt. De uitgeverij, die zich bezighoudt met de exploitatie van muziek los van cd-verkoop, draaide ook goed, vertelt Witte. “We hadden het jaar voor de sluiting nog een goede 5,5 miljoen euro winst gemaakt, in België 3,5 miljoen. Dat ondanks een dalende markt en met slechts 14 mensen op kantoor. Maar kennelijk wilde men toch een besparing maken.”
Dat zou alles te maken kunnen hebben met het koningsdrama dat zich op het hoogste niveau afspeelt, denkt Witte. In 2007 werd het bedrijf voor 6,7 miljard dollar overgenomen door de Engelse investeringmaatschappij Terra Firma, een overname die uitliep op een ramp. “Een kat in de zak”, zegt Witte. “Terra Firma is er niet in geslaagd het bedrijf rendabel te maken. Grote kranten als Financial Times en New York Times hebben de afgelopen maanden veel gepubliceerd over EMI. Daarbij is allerlei opzienbarende informatie naar buiten gekomen, bijvoorbeeld over de rechtszaak die EMI-baas Guy Hands aanspande tegen bank Citigroup, omdat ze te veel geld gevraagd zouden hebben voor het bedrijf. Die zaak heeft hij onlangs verloren.”
“Ik snap Guy Hands echt niet”, zegt Witte. “Onlangs zei hij in een interview: wat zou het er geweldig uit gezien hebben, als we EMI niet gekocht hadden. Er gebeuren heel rare dingen in de top van het bedrijf. Zo werd ook de directeur van de Spaanse publisher ontslagen, net als de Australische. De Spanjaard is vervolgens gevraagd om directeur te worden in Australië. Begrijp me goed, het is een aardige man en hij was goed voor zijn terrein, maar Australië is een totaal andere markt. In internationale vergaderingen ben ik altijd vrij kritisch geweest. Zo werd er op zeker moment een nieuwe media-afdeling gestart waar gigantische bedragen in geïnvesteerd werden. Na drie jaar vroeg ik: wat is eigenlijk de meerwaarde, wat heeft het opgeleverd? Dat vonden ze maar lastige vragen, waarop het antwoord uitbleef.”
De geruchtenmachine rond EMI draait met name in Amerika op volle toeren. Zo doet Terra Firma al enige tijd verwoede pogingen het bedrijf te verkopen. Verschillende artiesten verlieten het bedrijf de afgelopen jaren of hebben daarmee gedreigd, waaronder Radiohead, Joss Stone en Rosin Murphy. Maar momenteel vaart het bedrijf recht op de grootste ijsberg af. “In maart moet EMI rente betalen aan Citigroup”, zegt Witte. “De kans is heel groot dat ze dat niet lukt. Vorig jaar ontstond al een groot probleem, waarbij aandeelhouders uiteindelijk bij sprongen. Ze hebben nu al aangegeven niet nog eens zo’n investering te willen doen. Het ligt dan ook voor de hand dat Citigroup in maart eigenaar wordt van EMI.”
BMG zou zich inmiddels gemeld hebben als mogelijke overnamepartner. Volgens recente berichten zou Guy Hands zelfs wel eens voor de kerst het roer uit handen moeten geven. De sluiting van EMI Publishing Nederland heeft dan ook bepaald geen prioriteit. “Ik hoop op een dag nog eens de ware reden te horen.”
Bron
--
Blijft toch een opmerkelijk verhaal.
Blog van Casper Knipscheer aka Mr Ghostman, founder van het Hip Hop platform www.houseofhiphop.nl, radio producer en presentator van HOHH Radio bij Radio 538 Juize, presentator van de HOHH items op 101 Barz, docent aan de Herman Brood Academie en oa tourmanager voor Method Man vd Wu-Tang Clan en Redman.
Posts tonen met het label kunst en cultuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kunst en cultuur. Alle posts tonen
woensdag 29 december 2010
vrijdag 24 december 2010
Mojo Concerts overweegt juridische stappen tegen “Rutte heffing”
Geen naheffing BTW over in 2010 gekochte concertkaarten.
Concertorganisator Mojo Concerts overweegt juridische stappen te ondernemen tegen de verhoging van het BTW-tarief in de podiumkunsten. De organisator noemt de maatregel “ondoordacht en overhaast” en vreest “oneerlijke concurrentie, verlies van banen en teruglopende bezoekersaantallen”. Mojo roept het publiek dan ook op om nog in 2010 kaarten te kopen, om zo de “Rutte toeslag” te vermijden.
Wie namelijk nog in 2010 zijn kaartjes koopt voor pop- en theatervoorstellingen, hoeft daarover geen naheffing van de Belastingdienst te vrezen. Ook niet als die evenementen plaatsvinden na 1 juli 2011, als het nieuwe tarief ingaat. Dat bevestigt woordvoerder Fiscale Zaken Marcel van Beusekom van het Ministerie van Financiën. “Het zou teveel gedoe opleveren”, zegt Van Beusekom. Wie in het nieuwe jaar de gang naar het kaartenloket maakt voor een evenement na 1 juli, moet daarover wel het hoge belastingtarief afdragen.
Het uitblijven van naheffingen over in 2010 gekochte kaarten is een uitzondering, legt Van Beusekom uit: “Normaal gesproken zou er wel alsnog extra BTW afgedragen moeten worden, maar nu zou dat teveel gedoe opleveren. Theaters en podia zouden dan de extra kosten achteraf terug moeten vorderen bij hun bezoekers.” De uitzondering was ook al opgenomen in het oorspronkelijke scenario waarin de podiumkunsten per 1 januari naar het hoge tarief zouden gaan, en blijft dus ook behouden nu dit een half jaar vooruit is geschoven. Vanaf januari moet er over alle verkochte kaarten voor evenementen na 1 juli wel 19 procent afgedragen worden.
Samengevat betekent dit: wie nu een kaartje koopt voor de Zwarte Cross (15-17 juli), moet daarover 6 procent BTW afdragen, na 1 januari wordt dat 19 procent. Pinkpop, dat van 11 tot en met 13 juni gehouden wordt, blijft komend jaar ‘gewoon’ op zes procent, ongeacht wanneer het kaartje gekocht wordt. De datum van het evenement is dus bepalend voor het BTW-tarief, niet het moment van aanschaf van het toegangsbewijs.
Concertorganisator Mojo Concerts overweegt juridische stappen te ondernemen tegen de verhoging van het BTW-tarief in de podiumkunsten. De organisator noemt de maatregel “ondoordacht en overhaast” en vreest “oneerlijke concurrentie, verlies van banen en teruglopende bezoekersaantallen”. Mojo roept het publiek dan ook op om nog in 2010 kaarten te kopen, om zo de “Rutte toeslag” te vermijden.
Wie namelijk nog in 2010 zijn kaartjes koopt voor pop- en theatervoorstellingen, hoeft daarover geen naheffing van de Belastingdienst te vrezen. Ook niet als die evenementen plaatsvinden na 1 juli 2011, als het nieuwe tarief ingaat. Dat bevestigt woordvoerder Fiscale Zaken Marcel van Beusekom van het Ministerie van Financiën. “Het zou teveel gedoe opleveren”, zegt Van Beusekom. Wie in het nieuwe jaar de gang naar het kaartenloket maakt voor een evenement na 1 juli, moet daarover wel het hoge belastingtarief afdragen.
Het uitblijven van naheffingen over in 2010 gekochte kaarten is een uitzondering, legt Van Beusekom uit: “Normaal gesproken zou er wel alsnog extra BTW afgedragen moeten worden, maar nu zou dat teveel gedoe opleveren. Theaters en podia zouden dan de extra kosten achteraf terug moeten vorderen bij hun bezoekers.” De uitzondering was ook al opgenomen in het oorspronkelijke scenario waarin de podiumkunsten per 1 januari naar het hoge tarief zouden gaan, en blijft dus ook behouden nu dit een half jaar vooruit is geschoven. Vanaf januari moet er over alle verkochte kaarten voor evenementen na 1 juli wel 19 procent afgedragen worden.
Samengevat betekent dit: wie nu een kaartje koopt voor de Zwarte Cross (15-17 juli), moet daarover 6 procent BTW afdragen, na 1 januari wordt dat 19 procent. Pinkpop, dat van 11 tot en met 13 juni gehouden wordt, blijft komend jaar ‘gewoon’ op zes procent, ongeacht wanneer het kaartje gekocht wordt. De datum van het evenement is dus bepalend voor het BTW-tarief, niet het moment van aanschaf van het toegangsbewijs.
donderdag 4 november 2010
Concertmarkt onder druk: barst de live-bubbel?
"Boeken op routine is niet van deze tijd"
Geld verdienen met het verkopen van cd's moet je uit je hoofd zetten, the money is on the road. Het is een veelgehoorde redenering in de tijd van downloaden. We hoeven, met andere woorden, helemaal geen medelijden te hebben met artiesten, er is nog geld genoeg te verdienen. Grote acts als Neil Young en The Eagles durfden het aan om honderd euro voor een kaartje te vragen, en slaagden er toch in hun shows uit te verkopen. De bomen leken de laatste jaren dan ook tot in de hemel te groeien. Maar is dat eigenlijk wel zo? Of begint de live-bubbel langzaam te barsten?
Ontslagen
Vorige week maakte MOJO Concerts bekend elf medewerkers te ontslaan. Er zijn minder bands op tour, zo luidde de verklaring, en daardoor kon de gigant 35% minder concerten boeken. Het gaat dan vooral om grote concerten. Zo organiseerde MOJO dit jaar nog geen enkel stadionconcert in De Kuip of ArenA. Vandaag kwamen daar ook nog eens de jaarcijfers van het VNPF, de branchevereniging voor podia en festival bovenop, waaruit bleek dat maar liefst zestig procent van de Nederlandse podia in 2009 verlies draaide. Volgens de Volkskrant dreigt een aantal zelfs failliet te gaan, zeker met de cultuurbezuinigingen voor de deur.
De negatieve tendens in Nederland staat niet op zichzelf. Uit Amerikaans onderzoek bleek deze week dat jongeren tussen de 12 en 24 jaar veel minder naar concerten gaan dan tien jaar geleden. Bezochten ze in 2000 nog gemiddeld 2,1 concerten per jaar, nu zijn dat er nog maar 0,9. Een daling van maar liefst 57%. En als zwaard van Damokles boven de hele sector hangt Live Nation, het Amerikaanse miljardenbedrijf (o.a. eigenaar van MOJO en Ticketmaster), dat recent opnieuw verliezen meldde, niet voor het eerst. De onrust in het bedrijf neemt toe. De laatste maanden verdwenen al verschillende belangrijke topmannen uit het bedrijf, wat bij grote bedrijven vaak duidt op een aanstaande grote verandering. In het geval van The Entertainment Group kondigde het zelfs de val van het bedrijf aan.
Concurrentie van festivals
Jeroen van de Wiel, directeur van het Haagse poppodium Paard van Troje, onderscheidt een aantal belangrijke trends. Bands nemen zo weinig mogelijk risico als ze op tour gaan. Zo gaan ze minder op tour, en willen ze meer geld verdienen. Daarnaast blijven ze vaak korter in dezelfde regio. Onder druk van de recessie vallen de horeca-opbrengsten tegen, en als klap op de vuurpijl wordt het festivalseizoen steeds langer. “Op festivals kunnen bands meer geld verdienen. Daardoor neemt de druk op de laatste drie maanden van het jaar in de clubs toe. Ineens heb je in twee maanden tijd vijf geweldige singer-songwriters staan, die je liever over zes maanden zou verspreiden. Het aanbod is over de breedte kleiner geworden. Voor Nederlandse bands geldt overigens het tegenovergestelde. Waar een band vroeger een tour van tien shows deed, zijn dat er nu twintig. Dat is gunstig voor het aanbod, maar de concurrentie is daardoor juist groter.”
De keuze voor festivals is voor een belangrijk deel een financiële, en daarmee niet altijd de meest verstandige. Volgens Bas Flesseman van het onafhankelijke boekingskantoor Belmont Bookings is het nog steeds mogelijk een gezond bedrijf te hebben in de live sector, maar je moet creatief zijn. "Op routine boeken is niet van deze tijd", zegt hij. "Wij proberen met Belmont vroeg in te stappen en langzaam te groeien. Je ziet soms dat bands zich verliezen in een hype en te snel voor hoge ticketprijzen in een grote zaal staan. Het is moeilijk om dat niveau vast te houden. Het publiek dat achterin de zaal staat te ouwehoeren ben je kwijt zodra de hype voorbij trekt. Voor acts met een lange adem is planning belangrijk."
Spaarzaam
Belmont werkt voornamelijk met indiebands, waaronder Bon Iver, Animal Collective en Beach House, bands die soms pas bij hun derde of vierde album doorbreken. Volgens Flesseman kan het ook verstandig zijn minder snel te groeien dan zou kunnen. Als voorbeeld noemt hij de Zweedse singer-songwriter The Tallest Man On Earth. "We zijn zeer spaarzaam geweest met zijn shows in Nederland. Onlangs verkocht hij de Oude Zaal van de Melkweg uit. We hadden de show kunnen verplaatsen naar de Max of de grote zaal van Paradiso kunnen vullen, maar dat vindt hij te snel gaan. Wij boeken tours vaak voor heel Europa. Het is dan vaak een kwestie van inspelen op de vraag. Iemand als Damien Jurado bijvoorbeeld was met zijn vorige album zeer gewild in Spanje, terwijl er in Nederland nagenoeg niets mee gebeurde."
De live industrie wil veel en snel, luidt de conclusie. Volgens Jeroen van de Wiel zijn het voornamelijk grote boekers die met veel personeel in een kantoor zitten en in te grote auto’s rijden die de markt onder druk zetten. Hij pleit net als Flesseman voor meer creativiteit. “Met name voor onze meer experimentele evenementen proberen we een goed internationaal netwerk te onderhouden. Zo hebben we wel eens een act rechtstreeks kunnen boeken voor een derde van de prijs die een grote boeker in Nederland er voor vroeg.” Als het grote Live Nation nog verder in problemen raakt, is dat niet per se slecht, denkt de Paard-directeur. “Misschien ontstaat er dan juist meer ruimte.”
Lemmingen
Dat de live-bubbel net zo radicaal zal barsten als de internetbubbel, denken beide heren dan ook niet. Niet alle bands laten zich, gek gemaakt door het grote geld, als lemmingen over de rand van het ravijn jagen. De echt grote problemen ontstaan vooral bij grote investeringen als Aerosmith. “Er zijn genoeg kleine bands die veel touren en er ook nog wat aan overhouden. Ik denk dat de livesector genoeg reinigend vermogen heeft. Als de markt verandert, moet je je simpelweg aanpassen.”
Bron: 3voor12
Geld verdienen met het verkopen van cd's moet je uit je hoofd zetten, the money is on the road. Het is een veelgehoorde redenering in de tijd van downloaden. We hoeven, met andere woorden, helemaal geen medelijden te hebben met artiesten, er is nog geld genoeg te verdienen. Grote acts als Neil Young en The Eagles durfden het aan om honderd euro voor een kaartje te vragen, en slaagden er toch in hun shows uit te verkopen. De bomen leken de laatste jaren dan ook tot in de hemel te groeien. Maar is dat eigenlijk wel zo? Of begint de live-bubbel langzaam te barsten?
Method Man in Paradiso in 2010. Laatste keer?
Ontslagen
Vorige week maakte MOJO Concerts bekend elf medewerkers te ontslaan. Er zijn minder bands op tour, zo luidde de verklaring, en daardoor kon de gigant 35% minder concerten boeken. Het gaat dan vooral om grote concerten. Zo organiseerde MOJO dit jaar nog geen enkel stadionconcert in De Kuip of ArenA. Vandaag kwamen daar ook nog eens de jaarcijfers van het VNPF, de branchevereniging voor podia en festival bovenop, waaruit bleek dat maar liefst zestig procent van de Nederlandse podia in 2009 verlies draaide. Volgens de Volkskrant dreigt een aantal zelfs failliet te gaan, zeker met de cultuurbezuinigingen voor de deur.
De negatieve tendens in Nederland staat niet op zichzelf. Uit Amerikaans onderzoek bleek deze week dat jongeren tussen de 12 en 24 jaar veel minder naar concerten gaan dan tien jaar geleden. Bezochten ze in 2000 nog gemiddeld 2,1 concerten per jaar, nu zijn dat er nog maar 0,9. Een daling van maar liefst 57%. En als zwaard van Damokles boven de hele sector hangt Live Nation, het Amerikaanse miljardenbedrijf (o.a. eigenaar van MOJO en Ticketmaster), dat recent opnieuw verliezen meldde, niet voor het eerst. De onrust in het bedrijf neemt toe. De laatste maanden verdwenen al verschillende belangrijke topmannen uit het bedrijf, wat bij grote bedrijven vaak duidt op een aanstaande grote verandering. In het geval van The Entertainment Group kondigde het zelfs de val van het bedrijf aan.
Concurrentie van festivals
Jeroen van de Wiel, directeur van het Haagse poppodium Paard van Troje, onderscheidt een aantal belangrijke trends. Bands nemen zo weinig mogelijk risico als ze op tour gaan. Zo gaan ze minder op tour, en willen ze meer geld verdienen. Daarnaast blijven ze vaak korter in dezelfde regio. Onder druk van de recessie vallen de horeca-opbrengsten tegen, en als klap op de vuurpijl wordt het festivalseizoen steeds langer. “Op festivals kunnen bands meer geld verdienen. Daardoor neemt de druk op de laatste drie maanden van het jaar in de clubs toe. Ineens heb je in twee maanden tijd vijf geweldige singer-songwriters staan, die je liever over zes maanden zou verspreiden. Het aanbod is over de breedte kleiner geworden. Voor Nederlandse bands geldt overigens het tegenovergestelde. Waar een band vroeger een tour van tien shows deed, zijn dat er nu twintig. Dat is gunstig voor het aanbod, maar de concurrentie is daardoor juist groter.”
De keuze voor festivals is voor een belangrijk deel een financiële, en daarmee niet altijd de meest verstandige. Volgens Bas Flesseman van het onafhankelijke boekingskantoor Belmont Bookings is het nog steeds mogelijk een gezond bedrijf te hebben in de live sector, maar je moet creatief zijn. "Op routine boeken is niet van deze tijd", zegt hij. "Wij proberen met Belmont vroeg in te stappen en langzaam te groeien. Je ziet soms dat bands zich verliezen in een hype en te snel voor hoge ticketprijzen in een grote zaal staan. Het is moeilijk om dat niveau vast te houden. Het publiek dat achterin de zaal staat te ouwehoeren ben je kwijt zodra de hype voorbij trekt. Voor acts met een lange adem is planning belangrijk."
Spaarzaam
Belmont werkt voornamelijk met indiebands, waaronder Bon Iver, Animal Collective en Beach House, bands die soms pas bij hun derde of vierde album doorbreken. Volgens Flesseman kan het ook verstandig zijn minder snel te groeien dan zou kunnen. Als voorbeeld noemt hij de Zweedse singer-songwriter The Tallest Man On Earth. "We zijn zeer spaarzaam geweest met zijn shows in Nederland. Onlangs verkocht hij de Oude Zaal van de Melkweg uit. We hadden de show kunnen verplaatsen naar de Max of de grote zaal van Paradiso kunnen vullen, maar dat vindt hij te snel gaan. Wij boeken tours vaak voor heel Europa. Het is dan vaak een kwestie van inspelen op de vraag. Iemand als Damien Jurado bijvoorbeeld was met zijn vorige album zeer gewild in Spanje, terwijl er in Nederland nagenoeg niets mee gebeurde."
De live industrie wil veel en snel, luidt de conclusie. Volgens Jeroen van de Wiel zijn het voornamelijk grote boekers die met veel personeel in een kantoor zitten en in te grote auto’s rijden die de markt onder druk zetten. Hij pleit net als Flesseman voor meer creativiteit. “Met name voor onze meer experimentele evenementen proberen we een goed internationaal netwerk te onderhouden. Zo hebben we wel eens een act rechtstreeks kunnen boeken voor een derde van de prijs die een grote boeker in Nederland er voor vroeg.” Als het grote Live Nation nog verder in problemen raakt, is dat niet per se slecht, denkt de Paard-directeur. “Misschien ontstaat er dan juist meer ruimte.”
Lemmingen
Dat de live-bubbel net zo radicaal zal barsten als de internetbubbel, denken beide heren dan ook niet. Niet alle bands laten zich, gek gemaakt door het grote geld, als lemmingen over de rand van het ravijn jagen. De echt grote problemen ontstaan vooral bij grote investeringen als Aerosmith. “Er zijn genoeg kleine bands die veel touren en er ook nog wat aan overhouden. Ik denk dat de livesector genoeg reinigend vermogen heeft. Als de markt verandert, moet je je simpelweg aanpassen.”
Bron: 3voor12
Veel poppodia vrezen faillissement
AMSTERDAM - De Nederlandse poppodia vrezen voor ontslagen en faillissementen nu 60 procent vorig jaar verlies heeft geleden. Het kabinetsvoornemen om het btw-tarief voor podia te verhogen van 6 naar 19 procent kan zelfs 'een doodsteek' zijn.
Dat heeft de Vereniging van Nederlandse Poppodia en -Festivals (VNPF) gisteren bekendgemaakt. De leden van de NVNPF hebben over 2009 een gezamenlijk verlies geleden van 2,2 miljoen euro. Het negatieve resultaat is te wijten aan sterk stijgende kosten.
Uit de vandaag te verschijnen jaarcijfers over 2009 van 47 bij de VNPF aangesloten poppodia blijkt dat het gemiddelde bezoek per popconcert met ruim 3 procent is gedaald. Dat is de eerste daling in vijf jaar.
Oplopende kosten
De kosten voor het organiseren van een concert zijn met ruim 30 procent gestegen. Dit komt door oplopende gages van artiesten en hogere kosten voor huisvesting. De stijgende programmakosten zijn steeds doorberekend aan het publiek, dat de concertkaartjes de afgelopen jaren gemiddeld 35 procent duurder zag worden.
Tot 2009 leverde de kostenstijging volgens de VNPF weinig problemen op voor de sector, omdat het publiek voor concerten en clubavonden sinds 2004 groeide, waardoor meer inkomsten werden gegenereerd. Sinds vorig jaar stagneert die belangstelling, mogelijk mede als gevolg van de financiële crisis.
Verhoging BTW-tarief
De VNPF vreest de door het kabinet-Rutte aangekondigde verhoging van het btw-tarief voor de podiumkunsten, per 1 januari 2011. Die belastingverhoging zou de kosten van een kaartje met minimaal 12 procent opdrijven.
Een ongelukkige timing, zegt VNPF-directeur Berend Schans, 'net nu de jaarcijfers in de popsector een dip laten zien'. Volgens Schans werkt een verdere verhoging van de entreeprijzen 'elitevorming' in de hand, een verschijnsel dat de regeringspartijen VVD en CDA juist willen tegengaan.
Bron:
Ander artikel overzelfde onderwerp:
Dat heeft de Vereniging van Nederlandse Poppodia en -Festivals (VNPF) gisteren bekendgemaakt. De leden van de NVNPF hebben over 2009 een gezamenlijk verlies geleden van 2,2 miljoen euro. Het negatieve resultaat is te wijten aan sterk stijgende kosten.
Uit de vandaag te verschijnen jaarcijfers over 2009 van 47 bij de VNPF aangesloten poppodia blijkt dat het gemiddelde bezoek per popconcert met ruim 3 procent is gedaald. Dat is de eerste daling in vijf jaar.
Oplopende kosten
De kosten voor het organiseren van een concert zijn met ruim 30 procent gestegen. Dit komt door oplopende gages van artiesten en hogere kosten voor huisvesting. De stijgende programmakosten zijn steeds doorberekend aan het publiek, dat de concertkaartjes de afgelopen jaren gemiddeld 35 procent duurder zag worden.
Tot 2009 leverde de kostenstijging volgens de VNPF weinig problemen op voor de sector, omdat het publiek voor concerten en clubavonden sinds 2004 groeide, waardoor meer inkomsten werden gegenereerd. Sinds vorig jaar stagneert die belangstelling, mogelijk mede als gevolg van de financiële crisis.
Verhoging BTW-tarief
De VNPF vreest de door het kabinet-Rutte aangekondigde verhoging van het btw-tarief voor de podiumkunsten, per 1 januari 2011. Die belastingverhoging zou de kosten van een kaartje met minimaal 12 procent opdrijven.
Een ongelukkige timing, zegt VNPF-directeur Berend Schans, 'net nu de jaarcijfers in de popsector een dip laten zien'. Volgens Schans werkt een verdere verhoging van de entreeprijzen 'elitevorming' in de hand, een verschijnsel dat de regeringspartijen VVD en CDA juist willen tegengaan.
Bron:
Ander artikel overzelfde onderwerp:
zaterdag 9 oktober 2010
Zaanstad wil subsidie De Kade juli 2011 stoppen
De afbraak is begonnen...
- Artikel van 3voor12
Zaanstad wil subsidie De Kade medio 2011 stoppen
Zaans podium dupe van grote bezuinigingsbehoefte gemeente.
De subsidie voor De Kade wordt per 1 juli 2011 stopgezet. Ook worden culturele buitenevenementen als het Moise festival gekort. Dat blijkt uit de meerjarenbegroting, die het Zaanse college gisteren presenteerde. "Er moet snoeihard bezuinigd worden", legt voorlichter Marieke Brentjens uit. "11 miljoen euro in 2011 en oplopend naar 21 miljoen in 2014. De kaasschaaf voldeed niet, dan zou ook van alles omvallen."
Voor De Kade zijn de berichten een hard gelag. Het Zaanse poppodium raakte in 2007 in financiële problemen, was vervolgens begin 2009 bijna failliet en zag toen de structurele subsidie verhoogd van 2,5 naar 3,5 ton. "Per 1 januari is onze oude schuldenlast door de gemeente kwijtgescholden en de rekening-courant aangevuld", vertelt directeur Michiel Stavast. "Dat was een goede start van het jaar. Maar de inkomsten zijn wisselend", geeft hij eerlijk toe. "Het zijn moeilijke tijden."
De zware economische tijden zijn precies de reden dat de gemeente zich genoodzaakt ziet tot ingrepen. "We hadden verwacht in 2011 6,4 miljoen te moeten bezuinigen, maar mede omdat het Rijk deze zomer meer op het gemeentefonds bezuinigde is dat 11 miljoen geworden", legt Marieke Brentjens namens cultuurwethouder Vissers-Koopman uit. De financiële positie van de gemeente verslechtert ook omdat tegenover de stijgende uitgaven, minder inkomsten staan. "We krijgen minder bouwleges, want er wordt niet meer gebouwd." In Zaanstad, een gemeente van ruim 145.000 inwoners, verliezen volgens het Noordhollands Dagblad ook honderd gemeentemedewerkers hun baan.
Zaanstad heeft er volgens de woordvoerder voor gekozen dat op cultuurgebied voor ieder wat wils zou overblijven. Brentjens: "In Amsterdam en Purmerend zijn ook poppodia, dat is maar 10 kilometer en 12 minuten met de trein van Zaandam. We hebben ook gekeken wat een poppodium nodig heeft. De subsidie van De Kade is een stuk minder dan die van P3 in Purmerend. Dit is natuurlijk heel vervelend, maar de aanleiding is dat er heel veel bezuinigd moet worden en op deze manier kunnen we andere culturele instellingen wel overeind houden."
Wat De Kade steekt is dat de culturele partijen eerder door de gemeente uitgenodigd waren om mee te denken over de bezuinigingen, met voorstellen gekomen zijn en vervolgens niks meer hoorden. "Dit is een onbegrijpelijke noodgreep, want de gesprekken verliepen heel anders." Woordvoerder Brentjens: "Er zijn inderdaad constructieve gesprekken geweest, maar uiteindelijk moet het college wel een besluit nemen. De Kade heeft ingezet op het vormen van één directie en één administratie samen met andere instellingen. Het college heeft tot de subsidiestop besloten omdat anders andere zaken zoals een aantal jeugdfestivals in het Zaantheater gesloten moesten worden."
De gemeente hecht waarde aan de educatieve activiteiten van De Kade en brengt de Popschool en een VMBO-project onder bij FluXus en het Zaantheater. Voor De Kade zelf is het einde in zicht. De directeur gaf eerder al aan dat het huidige pand binnen 2, 3 jaar niet meer geschikt is. "Daar heeft de gemeente nu een oplossing voor", schampert directeur Stavast. "Maar 1 juli 2011 is te snel, we hebben al programma staan tot na de zomer van 2011." De Kade heeft voor 6,2 FTE aan personeel in dienst en dan nog vaste oproepkrachten. "Het zal wel een sociaal plan worden", vermoedt Stavast. Brentjens reageert: "We hebben geen sociaal plan klaar liggen. Mocht De Kade het niet meer rond kunnen breien met subsidie dan kunnen we wel praten hoe we het zo goed mogelijk kunnen afronden."
Stavast is nog strijdbaar: "Ik ben nog niet murw gebeukt. Dit moet nog langs de gemeenteraad en ik begreep van een raadslid, dat die erg verbaasd was over de koers die het college nu inzet. Ook hoorde ik dat onderzocht wordt of De Kade wel of niet tot de Culturele Basisinfrastructuur hoort. Dat zou nog niet afgerond zijn." Aanstaande maandag gaat de directeur met andere culturele partijen op het stadhuis komen. "Dan word ik geïnformeerd wat de begroting precies inhoudt. We willen in ieder geval de ruimte om met een tegenvoorstel te komen."
- Artikel van 3voor12
Zaanstad wil subsidie De Kade medio 2011 stoppen
Zaans podium dupe van grote bezuinigingsbehoefte gemeente.
De subsidie voor De Kade wordt per 1 juli 2011 stopgezet. Ook worden culturele buitenevenementen als het Moise festival gekort. Dat blijkt uit de meerjarenbegroting, die het Zaanse college gisteren presenteerde. "Er moet snoeihard bezuinigd worden", legt voorlichter Marieke Brentjens uit. "11 miljoen euro in 2011 en oplopend naar 21 miljoen in 2014. De kaasschaaf voldeed niet, dan zou ook van alles omvallen."
Voor De Kade zijn de berichten een hard gelag. Het Zaanse poppodium raakte in 2007 in financiële problemen, was vervolgens begin 2009 bijna failliet en zag toen de structurele subsidie verhoogd van 2,5 naar 3,5 ton. "Per 1 januari is onze oude schuldenlast door de gemeente kwijtgescholden en de rekening-courant aangevuld", vertelt directeur Michiel Stavast. "Dat was een goede start van het jaar. Maar de inkomsten zijn wisselend", geeft hij eerlijk toe. "Het zijn moeilijke tijden."
De zware economische tijden zijn precies de reden dat de gemeente zich genoodzaakt ziet tot ingrepen. "We hadden verwacht in 2011 6,4 miljoen te moeten bezuinigen, maar mede omdat het Rijk deze zomer meer op het gemeentefonds bezuinigde is dat 11 miljoen geworden", legt Marieke Brentjens namens cultuurwethouder Vissers-Koopman uit. De financiële positie van de gemeente verslechtert ook omdat tegenover de stijgende uitgaven, minder inkomsten staan. "We krijgen minder bouwleges, want er wordt niet meer gebouwd." In Zaanstad, een gemeente van ruim 145.000 inwoners, verliezen volgens het Noordhollands Dagblad ook honderd gemeentemedewerkers hun baan.
Zaanstad heeft er volgens de woordvoerder voor gekozen dat op cultuurgebied voor ieder wat wils zou overblijven. Brentjens: "In Amsterdam en Purmerend zijn ook poppodia, dat is maar 10 kilometer en 12 minuten met de trein van Zaandam. We hebben ook gekeken wat een poppodium nodig heeft. De subsidie van De Kade is een stuk minder dan die van P3 in Purmerend. Dit is natuurlijk heel vervelend, maar de aanleiding is dat er heel veel bezuinigd moet worden en op deze manier kunnen we andere culturele instellingen wel overeind houden."
Wat De Kade steekt is dat de culturele partijen eerder door de gemeente uitgenodigd waren om mee te denken over de bezuinigingen, met voorstellen gekomen zijn en vervolgens niks meer hoorden. "Dit is een onbegrijpelijke noodgreep, want de gesprekken verliepen heel anders." Woordvoerder Brentjens: "Er zijn inderdaad constructieve gesprekken geweest, maar uiteindelijk moet het college wel een besluit nemen. De Kade heeft ingezet op het vormen van één directie en één administratie samen met andere instellingen. Het college heeft tot de subsidiestop besloten omdat anders andere zaken zoals een aantal jeugdfestivals in het Zaantheater gesloten moesten worden."
De gemeente hecht waarde aan de educatieve activiteiten van De Kade en brengt de Popschool en een VMBO-project onder bij FluXus en het Zaantheater. Voor De Kade zelf is het einde in zicht. De directeur gaf eerder al aan dat het huidige pand binnen 2, 3 jaar niet meer geschikt is. "Daar heeft de gemeente nu een oplossing voor", schampert directeur Stavast. "Maar 1 juli 2011 is te snel, we hebben al programma staan tot na de zomer van 2011." De Kade heeft voor 6,2 FTE aan personeel in dienst en dan nog vaste oproepkrachten. "Het zal wel een sociaal plan worden", vermoedt Stavast. Brentjens reageert: "We hebben geen sociaal plan klaar liggen. Mocht De Kade het niet meer rond kunnen breien met subsidie dan kunnen we wel praten hoe we het zo goed mogelijk kunnen afronden."
Stavast is nog strijdbaar: "Ik ben nog niet murw gebeukt. Dit moet nog langs de gemeenteraad en ik begreep van een raadslid, dat die erg verbaasd was over de koers die het college nu inzet. Ook hoorde ik dat onderzocht wordt of De Kade wel of niet tot de Culturele Basisinfrastructuur hoort. Dat zou nog niet afgerond zijn." Aanstaande maandag gaat de directeur met andere culturele partijen op het stadhuis komen. "Dan word ik geïnformeerd wat de begroting precies inhoudt. We willen in ieder geval de ruimte om met een tegenvoorstel te komen."
Abonneren op:
Posts (Atom)